Қонимда мавж урар оловли ҳислар.

Ҳақиқат истадим, меҳринг бўлди ёр,

Ватаним! Эй шонли, қадимий диёр,

Идроким тарихдан бир хилқат излар!

Олтин сатрларга олмос ҳарф билан

Битилган донгдор ном ёритди тунни.

Юрагимда титроқ, томиримда шаън –

Ўқидим, фахр этдим, топдим мен уни!

Ҳар инсон ўтади яшаб ўзини,

Даҳолар Дунёни яшаб ўтади.

Кимлардир босади кимнинг изини,

Даҳо зот бетакрор, бир бор битади

Бу ёруғ оламнинг кунгурасига,

Бир тушар ҳаётнинг гал, қуръасига.

Яқину, машаққат, довонлари кўп,

Физика илмнинг, фаннинг ўнг қўли,

Илгин тута олсанг измингда Ер, Кўк.

Унинг хос надими Беруний бобом,

Сиру асрорларин тинглаб хуш бўлган.

Минг йил олдин айтган сўзлари тамом

Мудраган Европа учун туш бўлган.

Юлдузлар сирига харидор тушди.

Солди чархлаб зеҳнин тўртта томонга,

Ўзга оламларнинг буржида учди.

Дунёни қўлида тутар бир Эгам.

Мен омонат, сен менга омонат,

Нечун бу озорлар, ғавғолар нега?

Йил бир мингу ўттиз, авжи баҳорда,

Юртгиру, довонгир Ғазнавий Маҳмуд,

Гўё эригандек дунёда қорлар,

Қолмади, чарх уни айлади унут.

Жанглару фитналар таратган жаранг.

Султон Маҳмуд бошлаб найранг, қилмишлар,

Уруш камонини тортди-ку таранг.

Маъмундан бўйсунмоқ талаб қилди у,

Гарчи Хоразмшоҳ унга куёвдир.

Тақдир ўйини бир ғалат, бир ғулу:

Кеча қариндошлар, кун келиб ёвдир.

Ҳаттоки қумларин сургулик кўзга!

Бунда меҳрлидир чағир тошгача,

Таърифин сиғдириб бўлмагай сўзга.

Устоз хонадони, қадрдон гўша...

Уни улғайтирган ҳовлининг саҳни...

Шу топда – болакай у ўша-ўша,

Полапон қуласа келгувчи раҳми.

Сочилган қалъалар минглаб мўъжиза.

Қумларга кўмилган қуёшга тимсол,

Ё тоғлар бағрида ётган феруза.

Сирларингиз бир-бир оламан уқиб,

Кўзимда иштиёқ, ихлос – заррабин.

Истиқлол туфайли олмоққа ўқиб

Имконлар очилди коинот каби.

– Ассалому алайкум, мен келдим… Яхшимисиз, ота?!.