Әзел-әзелден, шығыс халықлары миймандос, мийзамкеш, көп балалы шаңарақлардан саналады. Сонлықтан, халқымыз «Балалы үйдиң урлығы жатпас»,-деп бийкарға айтпаған. Бизиң халқымызда да, перзентлери ул бала болсын, мейли қыз болсын, оларды еркелетип, әлпешлеп, ер жетип камалға келгенше
Түски мезгил. Студентлер оқыўдан, жумысшылар түсликке қайтатуғын ўақыт болғаннан соң, автобус тығылыс, баса-бас, бақырыс пенен шақырыс. Қысылып қалдың-ба? яки, жас балаң бар-ма?!-Сениң менен ҳеш кимниң иси жоқ.
Yapon tilinde "Toģiz"-"Kyu", "Úsh"-"San". Soraw : Yaponlardiñ zamanagòy SMSlerinde 39 sanı qanday mánisti ańlatadı?...
Men ol dostım menen 16 jasımda tanıstım ha'm sol doslıg'ımız 10 jılg'a sozıldı biraq 10 jıldan son' qısqa waqıt ayralıqta jasadıq. Son' azg'ana mu'ddetten ja'ne...
Bul kásip iyeleri jumıs waqtında hesh qashan aq reńdegi kiyimlerdi kiymeydi. Siz bul kiyimlerdi jumıs waqtında kiyip ju'riwge biypul bersen'iz de olar bul usınastan bas tartadı. Sebebi bul olar ushın...
Бүгин қосық жазып ертеңги күни
Жаза алмай қалыўымнан қорқаман.
Денсаўлықта ойнап күлип бир күни
Тура алмай қалыўымнан қорқаман.
Latofatli misli gulday o’zlari,
Yulduz misol chaqnab turar ko’zlari.
Boldan shirin har bir aytgan so’zlari,
O’zbegimning suluvgina qizlari.
Bulbullar guliga intilgan misol,
Men ham siz tomonga shoshaman mudom.
Qalbi qordek oppoq, mehri bir jahon,
Men uchun yagona, bu aziz inson.
Забардаст тоғларга салом бермасам,
Юз тулпор югурган йўлим тор менинг.
Шашти зўр Жайҳуннинг тўлқинидан ҳам
Қора қалпоқ кийган xалқим бор менинг.
Йўлим бор ўзимга аталган,
Қаршилар қалашар қошимда.
Омадим шаштимга қадалган,
Тошлар ҳам кўринар ошимда.
O’mir misli megzer asaw tolqıng’a,
Shabısına shıdam bersen’ amansan’,
Ju’zimdeyin sıg’asqan bir solqımg’a,
Jalg’ızlıqta ju’rgen sayaq nadansan’.
Umr yo’li bizlarni har yonga chorlar,
Bu yo’lda paydo bo’lar har xilli bog’lar,
Bu bog’dan o’tarman qalbimda dog’lar,
Olloxim kim bilandir taqdirim bog’lar.
Кеширалсаң кешир мени сүйгеним,
Тағдир сынар екен буны билмедим.
Ерип душпанымның жалған сөзине,
Тойымызға разылық бермедим.
Айлы ақшамларда зүлметке батып,
Соңынан мәниссиз таңларым атып,
Өзимди исеним менен жубатып,
Ойым мың қыялға талғандай болды.
Кундузи хаёлда тунда тушимда,
Кетмайди ҳеч ҳам ўй-ў ҳушимда.
Унум йўк ҳалиям қилган ишимда,
Мен сизни жудаям кўргим келяпти.