Vafo tomirimda oqayotgan qon,
Bevafolik tanangdagi jon,
Men senga ishondim sen menga inon,
Kel yarashaylik.
Hamon yurakda ishqing bor erur,
Yillar o’tsahamki rashking bor erur,
Men senga kerakman, sen menga zarur,
Kel endi yarashaylik.
Men seni kechirdim, sen meni kechir,
Ishqning og’usinmas sharobin ichir,
Dilga baxt niholin ko’chir,
Kel endi yarashaylik.

Qo’y, yig’lama dilim, bu tun,
Gap so’zlarga ishonma hech,
Sevging uchun kurashib bil,
Bo’lmasidan bir kuni kech.
Qo’y, yig’lama dilim butun,
Ishq emasku ishqibozlik,
Sevging uchun kurashmasang,
Bilgin bu bir lo’ttibozlik.
Qo’y, yig’lama dilim butun,
G’iybatlardan bo’lib bag’ri qon,
Faqat kurash yashamoq uchun,
Shunda senga kular bu jahon.
Qo’y yig’lama dilim butun,
Sog’indim deb qilma bahona,
Qovishtirib o’tirmasdan qo’l,
Harakat qil to’lmasdan paymona.

Aldoqchi, qaroqchi qizg’onchidirsan,
Bir sodda to’pori sevguchidirman,
Ketguvchi ko’rinmas odamdirsan,
Taqdirga tan berib kutguchidirman.
Istagan paytingda bo’lib namoyon,
Yana ketarsan holingni qilmasdan ayon,
Ming hayol ichra hovuchlab yurak,
Sen uchun tilayman ming bitta tilak.
Gox gumon gox shubha qalbga o’t qalab,
Har nega roziman men didor talab,
Rabbimga iltijo kelgani qo’ldan,
Yana qilar ishim kutmoqdir kutmoq,
Firoq ummoninig suvidan yutmoq,
Taqdirda bo’lsa hech yillar va yo’llar,
Ollohim o’zingni men tomon yo’llar.

She’r yozishni Navoiydan oldim yuqurib,
Kirar edi tushlarimga bot bot uqdirib,
Berar edim tortinmasdan rangin savollar,
Tush bo’lsada yoqar edi menga xush onlar.

Ko’zlarimga osmoni to’ldirib olay,
Sochilib ketmasdan olov tomchilar,
Fursat g’animatdir, umr omonat,
Ilhom parilari otin qamchilar.

Sen dilimga dildor, qalbimga yor, yurak bedor,
Ko’zim kutti, so’zim kutti, kutardim o’zim,
Lek kelmading kelishdan hech bo’lmadi xabar,
Borligingda, yorligingda edim baxtiyor,
Sen ketting-u menga hijron bo’lib oldi yor.

Men o’zgardim, o’zgalarga o’xshagim keldi,
Men o’xshardim o’zgalarga, o’zgargim keldi,
Men yashardim, o’zgalarday yashnagim keldi,
Men yashnardim o’zgalarday, yashnagim keldi,
Men o’ynardim, o’zgalarday o’ylagim keldi,
Men o’ylardim, o’zgalarday o’ynagim keldi,
Men o’ynardim va o’zimday o’ylagim keldi,
Men yashardim va o’zimday yashagim keldi.

Avval ishonchla kuttim,
Keyin gumonla kuttim,
Shubha bor edi kutishlarimda,
Endi hech ne qolmadi kutishdan,,
Bo’lak. Aql kutmas kutadi yurak,
Yolg’izlikdan qo’rqqandan kuttim,
Sensizlikdan qo’rqqandan kuttim,
Kuttim, kuttim, kutishni kuttim,
Qaytanga kutish meni tark etti ketti.

Men mangu sog’inguvchi, sen sog’intirguvchi.
Men mangu kutguvchi, sen kuttirguchi.
Sen mangu sukunat menchi hayqiriq.
Sen mangu qochguchi, men izlaguvchi.
Sen mangu mangulik, men shunchaki oniy lag’zaman.
Sen selsan, bo’ronsan sen shunday shiddat.
Men bir dashtdirman shovqinsiz, suvsiz.
Sen boqiy darddirsan topilmas darmon.
Men o’tkinchi dardmand mehmoningman Malloh muhabbat.

Men yozning yonida yurib,
Kuz bilan tillashib ko’rdim,
Qishdan darak topa olmasdan,
Bahorni ham kuzakdan so’rdim.
O’zi kecha ketgandi bahor,
Kelishiga ancha bor hali,
Tushlarimni oqizgan anhor,
Yana to’lar bahor mahali,
Bahor menga eng yoqqan fasl,
Sevgi oni bo’lar begumon,
Bunda baxtli yor uchun vasl,
O’xshamasa kuyar beomon.

Kel g’amlarni aldab o’taylik,
Alamlarga xo’p beraylik chap,
Armoni yo’q joyga ketaylik,
Yuraklarga oq bayroq qadab.

Nega she’rni yozib bilmasman,
Nega xotiralar qiynamas tugal,
Nega muzxanjarlar tilmas yuragim,
Nega sog’inch azoblari jonimni yoqmas,
Bariga bariga sabab bor bitta,
Bariga aybdor yagona senasn,
Bemahal keldingda, ketting bemahal,
Kutmagan edim ketishingni ham.

Qarg’amagan edim men sizni yurak,
Sog’insin, o’rtansin deganim ham yo’q,
Sizga hajir emas visoldir kerak,
Afsus undan nishona ham yo’q,
Qarg’amagan edim men sizni yurak,
Umidsiz bo’lsin demadim aslo,
Sizga shodlik bo’lsa kerakmas bo’lak,
Sizga she’r yolg’izlik va kerak laylo.

Menga nafas kerak musaffo toza,
G’iybatbo’y havodan yuragim ozdi,

Qalb zindon,
Unda sen haqdagi xotiralar asirdir tamom!

Men seni bilaman hadsiz hayolsan,
Onamsan, singlimsan munis ayolsan,

Sening go’zal vasfingni qalam kuylasin dedim,
Shu qalamga qo’shilib olam kuylasin dedim.


Allambergenov Anvar.