(Айтыс усылында сораў-жуўап)

С.б: Сәлем сизге уллы Наўқыран әўлад ,
Танысаңыз сораў белги боламан.
Бир-еки сораўым бар рухсат етиң.
Жуўап берсең шадлықларға толаман.

Н.ә: Ўалейкум-ассалам,сораў белгиси,
Сизди көриўден-ақ дәрҳал таныдым.
Қандай сораўың бар тартынбаң хеште,
Биз жуўап беремиз не десеңизде.

С.б:Төбем көкке жетти бул сөзиңизден,
Жыллылықты сездим жүзлериңизден,
Сонда да сорайын наўқыран әўлад,
Сизге жаратылған не ушын имканият?

Н.ә: Бул сөзиңиз туўры.жүдә орынлы,
Наўқыран әўладпыз елимиз гүли,
Гүлге қарамаса гул көркейерме!
Жақсы түсинеди елимиз буны.

С.б:Билип турман халқыңыз дана екенин
Сиздей перзентлери мысалдур буған,
Басқа сораўым жоқ ең ақырғысы,
Мақсетиңиз недур алдыға қойған?

Н.ә:Қуяшлы үлкемиз Өзбекстанды
Гүл киби жайнатып гүллентпекшимиз.
Гүлим деп әлпешлеген дана халқыма,
Алға өрлеймиз днп сөз бермекшимиз.

С.б:Хош қалыңыз мейли наўқыран әўлад,
Сизлер менен сырласып кеўилим толды.
Орынлансын алдағы мақсетлериңиз,
Туўры көрсетипти сизлерге жолды.


Ибраймова Гөззал.