Бир дайым бар көзлери күлимлеген,
Қарақалпақ тилинен сабақ береди.
Қыдырып барғанда гейде үйине,
Түрли сораўларды бастан үйеди.

Берген сораўына жуўап таўа алмай,
Қалар едик бизлер албырап сасып,
Тилегимиз,мени көрип қалмағай!
Жасырынар едик дайымнан қашып.

Үлкейген соң биз уялып қашыўға.
Барар едик тайын болып сораўға,
Дайы сораў болса бериңиз дейип,
Бара-бара өзин туттық саўалға.

Сол себеп қызығып тилши болыўға,
Кемшиликлеримди толтырып бардым,
Пухта таярланып кирдим оқыўға,
Институттың студенти атандым.

Дайы мың-мың алғыс айтаман сизге,
Түртки бердиң балалық сезимимизге,
Өзиңиздей тилши мүғаллим болып,
Бәлки ислесермиз колледжиңизде.


Гөззал Ибраймова.
(2-санлы Нөкис медицина коллежиниң қарақалпақ тили ҳәм әдебияты
пәни оқытыўшысы О.Бекмуратовқа арналған)