Du’nya go’zzal, o’mir tatlı, a’sirese, ba’ha’r ma’wsiminde ta’biyat go’zzallıqlar ko’zin’e mın’ tu’rli ren’de ra’n’-ba’ren’ bolıp ko’rinedi. Ba’ha’r muhabbat paslı, o’mirimizdin’ ba’ha’ri bolsa – jaslıq esaplanadi. O’mir ba’ha’rimnin’ payızlı ku’nlerinin’ birinde a’yne tan’ pa’llesinde ku’tilmegende duslasqan perishte kelbetli nazlı yar nege sag’an bunshelli baylandım? Baylanıp qalmasam edi? Tu’sinbedim o’zime tu’sine almadım? O’zim sezbegen halda kelip qalg’an muhabbat dep atalg’an jurtta eriksizben, senin’ tutqının’man, ko’zlerin’nin’ tutqınıman.

Sag’an ten’ew izlep ayg’a na’zer saldım lekin, aydın’ ju’zlerinde dag’ı bar eken. O’zinin’ jag’ımli xosh iyisi menen kewillerdi shad etiwshi gu’llerge ser saldım olarda waqtı kelip, solıp qaladı eken. Sag’an ten’ew aqtarıp, aqtarıp, aqırı bir toqtamg’a keldim. İnsan ko’zi ko’rmesede, qulag’ı esitpese de jasawı mu’mkin ha’tteki, qolsız – ayaqsız qalıpta o’mir su’redi. Biraq, biraq insan balası ju’reksiz bir sekundta bul jarıq a’lemde jasay almaslıg’ın an’ladım. Durıs, durısında da jasay almaydı. Sen menin’ ju’regimsen’. Sen menin’ baxtım. Aqırı, sag’an ten’ew tabıldı Ju’regim! Men baxtlıman!


Anvar Allambergenov, QMU studenti