Ismingni takrorlar tilim ham dilim, Har kuni yuz marta balki ming marta. So’lmaydi yurakda o’stirgan gulim, Inom qilishga kech. Endi afu et.
G’amgin xayollarga g’arq bo’ldi bahor, Mehrli kun nuri qahat bu damda. Ayoz otamizning inomi oq qor, Oq ko’rpa o’zining bo’yiga tengmi?
Маълуки, шеъриятимизда аёллар мавзуси алоҳида ўрин тутади. Замонавий шеъриятимизда эса, хусусан, ўзбек модерн шеъриятида аёллар талқини ўзига хос тарзда ёритилмоқда. Модерн йўналишида ижод қилувчи шоирларимиз ижодида бундай мисоллар талайгина.
Бой ва қадим тарихга эга ўзбек мумтоз адабиётини бобомиз, ғазал мулкининг султони, шоирлар шоҳи Низомиддин Мир Алишер Навоий ижодисиз тасаввур қила олмаймиз. Ўзбек шоирларининг асарларини қорақалпоқ тилига ўгириш масаласи ХХ асрнинг 30-йилларидан бошланган. Улуғ донишманд шоир ва мутафаккир Алишер Навоий таваллудининг 500 йиллиг муносабати билан
Келиб қолдим етмиш ёшга, Ҳар фаслнинг ўрни бошқа. Лекин қариб қолганим йўқ, Тайёр бўлиб пишган ошга.
Ҳаёлим Гўрўғли, ихлос ғиротим, Гўрўғли Ғиротин минишга келдим. Юрак ила бирга учган қанотим, Олтин остонангга киришга келдим.
Не-не карвонлар ўтмаган, Қувонишган, кулишган. Шилдираган чашмадан, Муздек тиниқ сув ичган.
Келган эдим мен соғиниб, Юрагим қолди боғланиб. Темир тоғ деган номи ҳам, Қўйилган роса топилиб.
«Туғилиб дунёга дўстликка келдим», Деб буюк Навоий айлаган фарёд. Хитойдан йўл тортиб армонли элнинг, Ширин қизи учун жон берган Фарҳод.
Na’zerin’izge gezektegi logikalıq sorawdı usınamız. Bul su’wrettegi bos orında turıwı tiyis bolg’an figuranın’ nomerin ko’rsetin’ ha’m ne ushın?
Yapon tilinde "Toģiz"-"Kyu", "Úsh"-"San". Soraw : Yaponlardiñ zamanagòy SMSlerinde 39 sanı qanday mánisti ańlatadı?...
Men ol dostım menen 16 jasımda tanıstım ha'm sol doslıg'ımız 10 jılg'a sozıldı biraq 10 jıldan son' qısqa waqıt ayralıqta jasadıq. Son' azg'ana mu'ddetten ja'ne...
Bul kásip iyeleri jumıs waqtında hesh qashan aq reńdegi kiyimlerdi kiymeydi. Siz bul kiyimlerdi jumıs waqtında kiyip ju'riwge biypul bersen'iz de olar bul usınastan bas tartadı. Sebebi bul olar ushın...
Watan - sen gu’l ju’zli, mehriban ana,
Ha’miyshe qushag’ın’ perzentke tolı,
Watan- sen ba’rshege birsen’, bir dana,
Keleshegi nurlı, haq aydın jolı.
Мүбәрек болсын жигирма жасың,
Ғәрезсиз ел - Өзбекстаным,
Бахыт қусың бәлентте қанат қақсын,
Уллысаң, муқәддессең Ана-Ўатаным.
-Еҳ, сен бала енди,
Бул билимиң менен адам болмайсаң,
Оқыўшым көбирек үйренсин десем,
Айтқанымды ядыңда сақлап қалмайсаң.
“O’tsem eken qay jerinen bul qumnın’?
Barsam” – degen, “qaysı turg’an iz benen?”.
Tamshısıman ag’ıp turg’an Jayhunnın’,
Ten’izge barıwg’a soqpaq izlegen.
Кеўилимди биле алмай отырдым турдым,
Тынышлық бермеди иштеги хаўаз,
Қолға қәлем алып жаза басладым,
Дегендей еледе, жаза бер жаз-жаз!
Үстинде бар нағышлы киймешеги,
Маржан тақыя жарасықлы пөпеги,
Келиншеклер кийер жегде жипекли,
Көк көйлекли қызлар қарақалпақта.
Asıg’ıspan barar ma’nzilim uzaq,
Ele qansha shın’nan asıwım kerek,
Alda ne qın’ırlıq, duslasar neler,
Tag’dir a’zel bunnan bermekte da’rek.
O’zga yorni sevolmayman,
Sendan hecham kecholmayman,
Sensiz hecham yasholmayman,
Nega seni unitolmayman?!
Көзлерим төрт болып күттим жолыңда
Келмедиң сүйгеним умыттың бизди
Буннан артық жаза барма дүняда?
Бәрине қайылман суўытпа изди.
Armon ushalmagan orzu deysan,
Dardim ko‘p davosi yo‘q deysan,
O‘tgan umrimda sho‘x navo yo‘q deysan,
Buncha noshukrsan-a ey banda.