Men u payt yeti yoshlarda edim,
Birovni sevishga hali yosh edim,
Lekin men sevardim sinfdoshimni,
O’ziga aytishga tortinar edim.

Sevgining neligin o’shanda bildim,
Ko’nglimga kelgan har ishni qildim,
U meni sevmaskan o’shanda sezdim,
Uni sevib katta xatolar qildim.

Yillar o’tib angladi qilgan xatoyim,
Uni juda sevganimdir bir mening aybim,
O’n ikki yildirki hamon sevaman,
Faqat uning sevgisin kutib yashayman.

Juda uzoq kutdim uning dil so’zin,
Va yana kutardim birgina o’zin,
O’zgalarni ko’rmasdim ko’ra olmasdim,
Chunki faqat uni der edi qalbim.

Uni ko’rsam yuragim tinmay urardi,
U menga parvo qilmay shaxtam yurardi,
Har dam o’ylardim sevarmikan deb,
Yuragim o’zimdan har dam so’rardi.

So’roqlarim har dam javobsiz qolar,
Uni ko’rsam yuragim chertar navolar,
Yuragimda cho’q edi o’sha savollar,
Cho’qlarim yonib-yonib alanga olar.

Cho’qlarim alanga olgandi bir kun,
Yuragimni kuydirdi butunlay butkul,
Ey xudo u meni sevmaydi nechun,
Ey xudo bu sevgimni yuragimdan yul,

Uni hech bir yorga bergim kelmaydi,
Ko’zlaridan ko’zlarim uzgim kelmaydi,
Tan olaman sevgimni aytgim kelmaydi,
Yonidan bir zumga jilgim kelmaydi.

Yonidan bir qiz o’tsa qizg’onaman,
Tunlarim uxlolmasdan uyg’onaman,
O’sha qizni sevarmi deb to’lg’onaman,
Men u yigit ishqida devonaman.

Mendan uning qalbi yiroq o’zi ham,
Qancha uzoq bo’lsa yaqin, bo’layin men ham,
Bu dunyoda hammaning o’z jufti border,
Yaxshi niyat qilganga olloxim yordir.

Yaxshi niyat qilib kutaman uni,
Afsuski uning o’zi sezmaydi buni,
Sezsa ham nazarga ilgisi kelmas,
Jondan ortiq sevishim afsuski bilmas.

Bilsa ham bilmaslikga olar o’zini,
Juda qattiq sog’inganman uning ko’zini,
Va yana sog’inganman uning o’zini,
Hech qachon unitolmasman Ilk sevgilimni!

Birovlar bor sevib seviladilar,
Birovlar ishqida kimdir kuyarlar,
Birovlar hech kimga aytmay sevarlar,
O’sha inson qalbini qiynaydi dardlar.

Birovlar bir biriga yetishadilar,
Birovlar bir biridan kechishadilar,
Orqasiga bir bora boqmasdan turib,
O’zga yor quchog’iga oshiqadilar.

Men unaqa emasman ishongin menga,
O’lgunimcha sodiqman nafis sevgimga,
Sendan o’zga kerakmas mening o’zimga,
Axir hech kim ko’rinmas mening ko’zimga.

Balkim ishonmassan aytgan so’zimga,
Yana ishonmassan mening o’zimga,
Ishonging kelmas chin sevganimga,
Men doim zorman sening mexringga.

Mexringni mendan darix tutmagin,
O’zgalarni deb hecham g’amlar yutmagin,
O’n ikki yildirki mexringizga zor,
Bag’ri dili qon bo’lgan bitta qizcha bor.

Mayli doim eslab xatlar yozmagin,
Maylida yiliga bir xabar olmagin,
Faqat seni deyishimni mayli bilmagin,
Sinfdoshing Gulini hech unitmagin.

Mayli unitma deb zo’rlay olmayman,
Sen mendan kechsang ham men kecholmayman,
Sevgimdan voz kechib men yasholmayman,
Sen meni sevmasang ham sen deb yashayman.

Hayotim davom etar sevsang sevmasang,
Men bari bir yashayman bilsang bilmasang,
Yuragimga noming o’yib yozilgan,
Sen buni bilsang ham yoki bilmasang.

Bu dunyoda ikkimizning farqimiz nedir,
Sen o’g’il yoki men qiz bo’lganimmi?
Yuragim o’zgani sevmasligidir,
Seni qattiq sevganim mening aybimmi?!

Kechirasan har joyda kam gapirgan soz,
Bilki sevgim tariflashga bu so’zlar ham oz,
O’zgalarga o’xshab qilmaymanda noz,
Yana yozardim afsus yetmadi qog’oz!


Koshjanova G.