Кеўлимизге жайлар жаңа ойларды,
Ашып берер ашылмаған сырларды,
Өзиңде жәмлеген өткир қырларды,
Билимниң булағы тек те китаплар.

Яд аласаң өтип кеткен жылларды,
Ата-баба басып өткен жолларды,
Мәртликке баслайды мудам улларды,
Өмирдың айнасы тек те китаплар.

Айдын келешекке баслар жасларды,
Жаслыққа жетелейди досларды,
Жолымыздан алып таслар тасларды,
Уллылықтың дереги тек те китаплар.

Даналардай бере ақыл –нәсият,
Билимниң гилити болар китаплар,
Бабалардан қалған уллы нәсият,
Досларыңның бири болсын китаплар.

Жәҳәнге таратып жақты нурларды,
Гүллерге бөлейди шексиз қырларды,
Көклерге ушырып аппақ қусларды,
Бахытқа баслайды бизди китаплар.

Китаптың дослары туўры журеди,
Журегиңде мудам қуяш куледи,
Билимниң қаймағын молдан сүзеди,
Жақсылықтың маканы тек те китаплар.


Жамалова Гүлзабира
ҚМУ қарақалпақ филологиясы 2 курс студенти