Бәҳәр келсе қусқа толы көллериң,
Сулыў сәнге бөленеди жерлериң,
Татлы ийис таратады гүллериң,
Гөззаллықта теңсиз Өзбекстаным!

Келбетиңе ҳеш бир макан тең келмес,
Жаў қолында ада болар ел емес,
Перзентлериң сени ҳеш кимге бермес,
Қәдирдан, баўырман Өзбекстаным.

Ата – бабаң батыр болған әзелден,
Қартайса да қуўаты кетпеген белден,
Абзал көрген өзиңди жәннетли елден,
Бабалары яр болған Өзбекстаным.

Перзентлериң сениң намыслы –арлы,
Ўатанын сатпаған болса да жарлы,
Мәртликтиң нышаны уллы бостаным,
Келешеги бийик Өзбекстаным!

Бизлерге берилген бийбаҳа саўға,
Алланың инамы гөззал маканым.
Халқымның еби жоқ орынсыз даўға,
Мийримли халқың бар Өзбекстаным!

Елимниң кеўлиңде халықлар дослығы,
Тилинде жаңлайды миллий қосығы,
Минезиниң аз ғана бардур бослығы,
Перзентлерың ҳақ кеўил Өзбекстаным.

Төрт мәўсимде жайнап турар даласы,
Бийик –бийик жайға толы қаласы,
Анам дейди бесиктеги баласы,
Әўладларың сүйген Өзбекстаным!


Жамалова Гүлзабира