Аспаныңда қанат қомлап ушсам деп,
Қушағымда беккем сени қушсам деп,
Кәне енди алақанда тутсам деп,
Ер жетемен қушағыңда ўатаным.

Әлпешлеп өсирген қызым, балам деп,
Келешеги уллы теңсиз панам деп,
Мен де сени жалғызым деп, анам деп,
Ер жетемен қушағыңда ўатаным.

Аспанда жайнаған сансыз жулдыз деп,
Билемен өзиңди теңсиз қундыз деп,
Жанып ҳәм куйесең улым, қызым деп,
Перзентлериң сүйген уллы ўатаным.

Перзентлерим журектеги арым деп,
Келешекте болатуғын алым деп,
Ақыл болың, тынбай қарыў салың деп,
Жол көрсетер шырағымсаң ўатаным.

Жас-әўладым болың, алғыр бүркит деп,
Келген жаўды айбат пенен үркит деп,
Нәсиятты берген ақыл маканым,
Топырағы алтын болған ўатаным.

Билемен өзиңди тәнде жаным деп,
Тамырымда ағып турған қаным деп,
Жер жүзин безеген гөззал бағым деп,
Ер жетемен қушағыңда ўатаным.

Жәҳәнге танылған макан болғай деп,
Келешеги уллы ўатан болғай деп,
Атамаң тарийхта мәңги қалғай деп,
Тилеклеслик билдиремен маканым,
Саған арнап қосық жаздым ўатаным!


Жамалова Гүлзабира
ҚМУ 2 курс студенти