Ҳамма шоир айтди ёр ҳақида сўз,
Ишқни олов, - дея ёздим,тўймадим.
Ажаб,ўша ловуллаган туйғуни
Онамнинг пойига тўшаб қўймадим.

Тонмадим ташвишнинг тошли йўлидан,
Юракда шижоат кўрсатса кучин.
Шиддатни бермадим отам ёнида
Елкадоши бўлиб юрмоғим учун.

Дўст,улфат ҳадисин ўргатиб дилга,
Менсиз ўтмай қўйди гўё тўй-ҳашам.
Кўкси куюкларим кўз тикса йўлга,
Керак бўлиб қолди сониялар ҳам.

Биргина самимий сўзни атасам,
Кўнгли ўсиб,дардин учирармиди?!
Бир дўппи,бир рўмол ғамлар бўяган
Оппоқ сочларини яширармиди?!

Заҳмат тиконларин босиб юрса-да,
Дилбандин баxтида xаёли,ақли.
Йилларнинг измида ота-ю она
Роҳат ҳам кўрмоққа ҳақлидир,ҳақли!

Бас,учмай бу дунё ёлғонларига,
Қайда юрсам,меҳр гулин тераман.
Жондан азизларим учун сўрида,
Ёзда бориб қовун кесиб бераман!


Аббос Раҳим. Элликқалъа, Бўстон.