Сәлем мениң сырласым, дәртлесим болған мегалайн сайыты. Сиз арқалы елимизде жасап атырған ҳәм пүткил дүньяда жасап атырған қадирли аналарымызды, апаларымызды, қарындасларымызды, қызларымызды 8-март байрам менен қутлықлайман.

Ҳәр сапар усы байрам келгенде жүрегим бир жылап қояды, ҳәр сапар усы байрам келгенде көзлерим жан-жаққа қарап, жалтаңлап жасқа тола береди, ҳәр сапар усы байрам келгенде әрман атлы үлкен ат жанымда пайда болады да мени шарасыз қалдырады.

Отырып ойланаман, жан-жағыма қарайман, адамлар бахытлы, кимиси анасын қутлықлайды, кимиси анасына арнап саўғалар алады, ал кимиси болса анасын умытып жақсы көрген қызына, ямаса өмирлик жолдасына саўға алады. Сол ўақытлары «Эх қәнекей мениңде анажаным болғанда» деп толқынланып кетемен. Әттең, оның ҳеш илажи жоқ, бул мен ушын бир өмирлик әрман болып қалады.

Досларым сизлерден илтимас, анажаныңызды асыраң, оларға сизлердиң ҳеш қандай қымбат баҳалы саўғаңыз керек емес, оларға сизлердиң ҳеш қандай мәртебеңизде керек емес, оларға тек сизиң бир ғана «АНАЖАН» деген сөзиңиздиң өзи жеткиликли, «Анажаным» деп еркелетсеңиз болды. Анаңыздың қолынан ҳеш жибермең, мейли пулыңыз жойтылсын, мейли қымбат баҳалы телефоныңыз жойтылсын, булардың ҳәммеси анажанымыздың алдында ҳеш нәрсе емес, анаңызды жойытпаң, анаңызды қәдирлең, төбеңизде көтерип жүриң. Анажаныңыздың жүреги тек сизди көреди, сизиңде жүрегиңиз тек анаңызды көрсин. Ҳәр 8-март байрам менен анажаныңызды қутлықлаў несип ете берсин.


Мирбек Пазилов.