Ана меҳри дәря,булақ сарқылмас
Ана ушын бәрше теңеўлерде аз
Ҳеш кимде ананың орынын баса алмас
Аз болса да арнап сөз жаздым бираз

Ана перзент ушын бәрине қайыл,
Оттан да,суўдан да,жаўдан да қайтпас,
Перзент ушын ҳәтте болады сайыл,
Анадай меҳрибан ҳешким бола алмас

Дүнянын көрки бул-гөззал анамыз,
Ержетип ислерин алдық қолынан,
Деймиз бәрҳә өзиңизге қараңыз,
Қыдырып кел қалып қойма тойыңнан.

Егер сағынсаңыз көриңиз барып,
Ата-анаңыздың меҳрине қанып,
Үйим деп,малым деп етпеңиз тәшўиш,
Өзлеримиз бармыз аламыз саўып.

Көп қонғаны еки күннен аспайды,
Үшинши күн келер үйге күлимлеп,
Қарап отыра алмас тынным таппайды,
Тексереди изимизден бир-бирлеп.

Бақырса бизлерге майдай жағады,
Умытып кетемиз бир күлген ўақта,
Себеби билемиз дўзелген қәте ,
Алдымыздан шығар өмирде бәрҳә.

Бақырып,шақырып ҳәўирин басар,
Бизде дүзетемиз барлық қәтени,
Анам жоқта үйимиз ҳүўилдеп қалар,
Сағынып күтемиз бәри бир сени.

Әкем менен узақ өмир сүргейсиз,
Алдымызда саў-саламат жүргейсиз,
Ул-қызларың қызықларын тең көрип,
Қартайсақта ақыл-кеңес бергейсиз.


Гөззал Ибраймова.