Узын жол ҳәм қаранғы әлем,
Жалғыз ғана жолға түстим мен
Қуяшсыз ҳәм айсыз әтирап түнек
Мен алға жүриўди турыппан қәлеп.

Аспан жылағанын билдирип сонда
Әсте ғана көз жас төкпекте жерге
Ақылым ҳайран боп орнымнан турып
Шам алдым қолыма жақпақшы болып.

Қалайша жағаман бирақ шырпысыз,
Алдым тегис жолма я жарма түпсиз,
Биле алмай термилип оңлы ҳәм солға,
Жағылмаған шам бар тек ғана қолда.

Сол ўақта бир қүдиретли ҳәдийсе болды,
Көк гүркиреп жерге шақмағын урды,
Оннан алысып қолымдағы шам,
Пүткил әлем болды жарық гүлистан.

Узын жолда жалғыз жүрип бараман,
Енди жолдас маған тек ғана бир шам,
Шам нур таратар жақтылық берер,
Өзи… әсте ғана болсада сөнер...

Ол мениң өмирим шырағы болғай
Еткен ислериме кеўилиң толғай
Сонда дегейсең көрип ислерим
Кеше ертектеги сол бир қызба-йай…


Сахибжамал Есемуратова