Шайырларға «йошбағыш»саң,
Кеўиллерде зер нағышсаң,
Жулдызларға жеттим ушсам,
Сен дегенде, Ғәрезсизлик.

Уйқылағысы келмей бала,
Бас ушында дилгир ана,
Жыр дөрейди жаңа-жаңа,
Сен дегенде, Ғәрезсизлик.

Биз әўлады Берунийдиң,
Даўамшысы Темурийдиң
Тәни аман, жаны аман,
Перзентлери Уллы үйдиң.

Улуғбеклер салып кеткен,
Жулдызлар аспаны өзиң,
Наўайылар қалып кеткен,
Ғәзеллер бостаны өзиң.

Бердақтың дуўтарының,
Сазысаң жәҳәнге жеткен,
Ярына,Әжинияздың,
Базысаң арнаў еткен.

Мен буларды биле турып,
Қалайынша гүл ашпайын?
Байшубарды мине турып,
БАХЫТ пенен жарыспайын?

Ис етемен қатун болып,
Тумаристей ақыл болып,
Гүлайымдай батыр болып,
Сен дегенде, Ғәрезсизлик.

Жас кеўили- мисли умман,
Толқыйды, тасады мудам,
Дегим келер: «Қутлы заман!»
Сен дегенде, Ғәрезсизлик.


Гүлзада Өтениязова